У апавяданні Віктара Карамазава "Дзяльба кабанчыка" галоўнымі героямі з'яўляюцца сяляне, якія дзеляць паміж сабой кабанчыка. Гэтыя героі прадстаўлены ў розных маральна-этычным планах, і кожны з іх можа быць разгледжаны як увасабленне пэўных якасцей сельскага жыцця і чалавечай натуры.
Фраза "Не стаціў святое штосьці" падкрэслівае захаванне ўнутранай маральнай чысціні і прынцыпаў, нягледзячы на знешнія ўмовы або спакусы. У кантэксце апавядання, такі характар найбольш адпавядае чалавеку, які, нягледзячы на цяжкасці і матэрыяльныя патрэбы, захоўвае ў сабе чалавечнасць, павагу да традыцый і мараль.
Магчыма, гэта словы могуць быць аднесены да героя, які не паддаўся спакусе асабістай выгады і захаваў вернасць каштоўнасцям супольнасці, што ўласціва для многіх беларускіх літаратурных твораў, дзе падкрэсліваецца важнасць маральнага выбару і захавання традыцый. Гэты герой можа быць не цэнтральнай фігурай у развіцці сюжэта, але яго роля ў апавяданні служыць маральным компасам для іншых персанажаў.
Такім чынам, фраза "Не стаціў святое штосьці" можа быць сімвалічнай для асобнага героя, які застаецца верным сваім прынцыпам, нягледзячы на знешнія ціск і матэрыяльныя патрэбы, што з'яўляецца важным пасылам у кантэксце апавядання.